In 1993 kwam de opvolger van de S8AT op de markt. Ford introduceerde de Zetec motor en bood daarmee een prima alternatief voor de toen al wat oudere S8AT motor. Ondanks het feit dat het vermogen niet bijster hoog was, werd de Zetec dankzij een flinke gewichtsbesparing bekend als een snelle maar vooral fijn rijdende auto.
In 1994 werd, naast de Zetec Classic, een Zetec Sport geïntroduceerd. Hierbij werd voor het eerst veelvuldig gebruik gemaakt van carbonfiber, waarmee uitermate lichte en toch sterke carrosseriedelen werden vervaardigd. In eigen huis welteverstaan. Het reservewiel dat bij de voorgaande modellen nog prominent aanwezig was werd achterwege gelaten, de accu werd vervangen door een veel kleiner exemplaar en het gietijzeren koppelingshuis maakte plaats voor een aluminium exemplaar. De nieuwe neus met moderne grille, de eveneens nieuwe scuttle en de gebogen voorruit deden de auto een stuk moderner overkomen, net zoals de verstelbare WP schokdempers en de cyclewings die vandaag de dag kenmerkend zijn voor Donkervoort.
De totale gewichtsbesparing ten opzichte van de S8AT bedroeg bijna 50 kilogram en met de 140 pk die gemiddeld door de Zetec motor werd geleverd, kon de D8 Zetec op het circuit goed meekomen. Bijkomend voordeel van het lage gewicht was dat de rijeigenschappen sterk verbeterd waren.
